- W Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, nazywaną w Polsce Zielonymi Świątkami , kończy się okres Wielkanocny.
- Jutro, w poniedziałek 25 maja (tradycyjnie drugi dzień Zielonych Świąt), obchodzimy święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. Zapraszamy na Mszą św. na godz. 17:00.
- We wtorek 26 maja, przypada Dzień Matki. Niech nie zabraknie wdzięcznej pamięci o naszych mamach, tych żyjących i tych, które Pan Bóg powołał już do siebie.
- Uroczystość Bożego Ciała w tym roku wypada 4 czerwca. Wg zapowiedzi prosimy mieszkańców Rożniat o przygotowanie czterech ołtarzy. Msza Św. w kaplicy, a ołtarze po trasie do boiska.
- 30 maja jest organizowana II Diecezjalna Pielgrzymka Kobiet do Ożarowa. Zapisy do 24 maja w zakrystii – zapraszamy.
- 14 czerwca na Mszy Św. o godz. 11:30 będzie jubileusz 25 lecia święceń kapłańskich proboszcza, a 16 czerwca peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego w naszej parafii.
- Wójt Gminy Gawłuszowice Bogusław Wojnarowski oraz Gminny Zarząd Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Gawłuszowicach zapraszają na Gminne Zawody Sportowo-Pożarnicze, które odbędą się w niedzielę 31.05.2026 r. o godz. 14:00 na boisku sportowym za Szkołą Podstawową w Gawłuszowicach.
- Bóg zapłać mieszkańcom Woli Zdakowskiej za posprzątanie kościoła i Złożoną ofiarę, prosimy aby troskę o nasz kościół podjęli kolejni mieszkańcy Woli Zdakowskiej w piątek o godz. 18:00.
- Zapowiedzi przedślubne: Kinga Karolina Maziarz – Gawłuszowice i Damian Marcin Ciejka – Gliny Małe.
Marlena Zielińska – Gawłuszowice i Dominik Wojciech Majka – Ponik p. Kurozwęki.
Izabela Smardz – Święcica p. Kleczanów i Dominik Jakub Smykla Krzemienica. - W tym tygodniu pożegnaliśmy +Zofię Wieczerzak z Woli Zdakowskiej. Wieczny odpoczynek…
- Wszystkim przeżywającym w najbliższym tygodniu dzień imienin, urodzin oraz inne jubileusze życzymy Bożego błogosławieństwa. Wszystkim życzymy błogosławionej niedzieli i dobrego tygodnia. Szczęść Boże.
Katecheza, 24 maja 2026.
UCZYNKI MIŁOSIERDZIA WZGLĘDEM DUSZY
– GRZESZĄCYCH UPOMINAĆ
Pierwszy uczynek miłosierdzia względem duszy może budzić trudne pytania. Gdy upominamy kogoś, łatwo pomyśleć, że stawiamy się ponad innymi i uważamy się za lepszych. Dawniej nazywano ten uczynek: „grzeszników nawracać”. Samo słowo „grzeszyć” oznacza zbłądzić, pomylić drogę. Między grzechem a zagubieniem istnieje więc ścisły związek. Św. Paweł przypomina, że wszyscy jesteśmy grzesznikami. W Liście do Rzymian cytuje Psalm 14: „Nie ma sprawiedliwego ani jednego… wszyscy zboczyli z drogi” (Rz 3,10–12). Dlatego, upominając innych, nie możemy zapominać o własnych słabościach. Nie upominamy dlatego, że jesteśmy lepsi, ale z troski i miłości do człowieka, który się zagubił.
Ważne jest też, by nie ranić drugiego człowieka i nie wytykać publicznie jego błędów. Fragment z Ewangelii św. Mateusza pokazuje bardzo delikatny i pełen szacunku sposób postępowania wobec człowieka, który popełnił grzech. Jezus mówi: „Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy”. Już same te słowa pokazują, że najważniejsze jest dobro drugiego człowieka, a nie jego publiczne zawstydzenie.
Najpierw Jezus zachęca do osobistej rozmowy. Upomnienie ma odbyć się „w cztery oczy”, czyli dyskretnie, bez świadków i bez rozgłosu. Taki sposób daje drugiej osobie poczucie bezpieczeństwa i szansę na spokojne zastanowienie się nad swoim postępowaniem. Nie chodzi o oskarżanie czy udowadnianie winy, ale o próbę odzyskania relacji i pomocy drugiemu człowiekowi. Dlatego Jezus dodaje: „Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata”. Celem upomnienia nie jest zwycięstwo w sporze, lecz pojednanie.
Ten fragment Ewangelii uczy także pokory. Człowiek upominający nie występuje jako sędzia, ale jako brat, który sam zna własne słabości. Powinien mówić z miłością i spokojem, a nie z gniewem czy poczuciem wyższości. Upomnienie wypowiedziane w złości łatwo może zranić i zamknąć drugiego człowieka, zamiast pomóc mu się zmienić.
Jezus pokazuje również cierpliwość i stopniowość działania. Jeśli rozmowa w cztery oczy nie przyniesie skutku, dopiero wtedy należy poprosić o pomoc jedną lub dwie osoby. Chodzi o to, aby wspólnie szukać dobra i prawdy, a nie wywierać presję. Dopiero ostatecznością jest zwrócenie się do całej wspólnoty. Widać więc, że Jezus nie zachęca do pochopnego osądzania, ale do cierpliwego towarzyszenia człowiekowi, który się pogubił.
Naszym zadaniem nie jest zawstydzanie ani osądzanie innych. Upomnienie staje się prawdziwym uczynkiem miłosierdzia wtedy, gdy pomaga człowiekowi dostrzec prawdę, odzyskać siłę i iść dalej dobrą drogą. Nawet gdy potrzebna jest rozmowa w większym gronie, dobro osoby zagubionej zawsze powinno być najważniejsze.